Βάδιση στις μύτες των ποδιών- Ιδιοπαθείς δακτυλοβάμονες

Αγγελική Θεοδωρίδου • 21 Δεκεμβρίου 2021

Βάδιση στις μύτες των ποδιών- Ιδιοπαθείς δακτυλοβάμονες

Βάδιση στις μύτες των ποδιών- Iδιοπαθείς δακτυλοβάμονες (tip-toeing).

Αίτια της διαταραχής

Κατά μέσο όρο, τα βρέφη κατακτούν τη δεξιότητα της βάδισης γύρω στον πρώτο χρόνο της ζωής (συνήθως από τον 10ο έως και τον 16ο μήνα). Ωστόσο η διαδικασία της βάδισης δεν τελειοποιείται εξαρχής και τα μικρά νήπια περιστασιακά περπατούν στις μύτες των ποδιών τους μέχρι και τις αρχές του 2ου έτους της ζωής. Στη συνέχεια, τα περισσότερα παιδιά εγκαταλείπουν τον συγκεκριμένο τρόπο βάδισης, καθώς δε συμφέρει ενεργειακά στον οργανισμό. Ένα ποσοστό όμως του φυσιολογικού πληθυσμού (που κυμαίνεται από 7-24%) θα συνεχίσει να περπατά στις μύτες των ποδιών και μετά τη συμπλήρωση των 2 πρώτων χρόνων της ζωής.

Αν δεν συνυπάρχουν σοβαρές νευρολογικές διαταραχές όπως η ήπια εγκεφαλική παράλυση ή ο αυτισμός, η βάδιση στις μύτες των ποδιών χαρακτηρίζεται ιδιοπαθής καθώς είναι άγνωστης αιτιολογίας. Να σημειωθεί δε ότι η δακτυλοβασία ως μόνο εύρημα δεν αποτελεί ένδειξη διαταραχής του αυτιστικού φάσματος. Τα τελευταία χρόνια έχει καταγραφεί ωστόσο σε μελέτες μια θετική συσχέτιση της ιδιοπαθούς βάδισης στις μύτες των ποδιών με καθυστέρηση στον λόγο και άτυπες μαθησιακές διαταραχές.

Συνεπώς αν ένα παιδί δεν έχει ιστορικό προωρότητας ή υποκείμενων νευρολογικών διαταραχών, έχει "κατακτήσει" στον κατάλληλο χρόνο τα υπόλοιπα κινητικά αναπτυξιακά ορόσημα και βαδίζει στις μύτες από την έναρξη της βάδισης, τότε πιθανότατα εμφανίζει την ιδιοπαθή μορφή της διαταραχής.

Εξέλιξη της διαταραχής και αποτελέσματα της μακροχρόνιας βάδισης στις μύτες.

Αν η βάδιση στις μύτες των ποδιών εγκατασταθεί ως τρόπος βάδισης, τότε το κέντρο βάρους του παιδιού μετατοπίζεται, με αποτέλεσμα το νήπιο να χάνει εύκολα την ισορροπία του και να παρουσιάζει συχνές ή αναίτιες πτώσεις.

Έτσι εμφανίζονται σταδιακά δυσκολίες στην αδρή κινητική του ανάπτυξη και στην κατάκτηση δεξιοτήτων όπως η στήριξη στο ένα πόδι, το λάκτισμα μπάλας, το ανεβοκατέβασμα σκάλας.

Όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, τα παιδιά βαδίζουν στις μύτες των ποδιών τους, τόσο περισσότερο συσπώνται οι μυς των κάτω άκρων και ιδιαίτερα ο γαστροκνήμιος μυς. Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να τεθεί η διάγνωση νωρίς, έτσι ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Υπάρχουν δύο πιθανές περιπτώσεις στην εξέλιξη της ιδιοπαθούς βάδισης στις μύτες των ποδιών . Στις ήπιες περιπτώσεις, το παιδί βαδίζει περιστασιακά στις μύτες των ποδιών μέχρι την προεφηβεία ή και την εφηβεία, χωρίς περαιτέρω επιβάρυνση της κινητικής του ανάπτυξης. Η βάδιση τους χαρακτηρίζεται συχνά «χαριτωμένη». Τα παιδιά αυτά εμφανίζουν χαρακτηριστική έξω στροφή ισχίων και επιτυγχάνουν ευχερή διόρθωση σε εντολή για σωστή βάδιση. Στις βαρύτερες περιπτώσεις ωστόσο, εγκαθίσταται σταδιακή μόνιμη ιπποποδία, ελάττωση της κινητικότητας της ποδοκνημικής άρθρωσης και ρίκνωση του αχίλλειου τένοντα. Η μακροχρόνια βάδιση στις μύτες των ποδιών ευνοεί τη δημιουργία βλαισοπλατυποδίας, βλαισού μεγάλου δακτύλου ή στροφή της κνήμης προς τα έξω.

Να σημειωθεί ότι η βάδιση κατά την οποία οι φτέρνες παραμένουν ανυψωμένες από το έδαφος αυξάνει την κατανάλωση ενέργειας στο σώμα κατά 53% έως και 83% σε σχέση με τη φυσιολογική βάδιση, όπου προηγείται η πρόσκρουση της φτέρνας στον βηματισμό. Έτσι, εξηγείται το γεγονός ότι τα παιδιά αυτά κουράζονται εύκολα κατά το περπάτημα ή στις αθλητικές τους δραστηριότητες. Συχνά τα παιδιά αυτά εκδηλώνουν επίσης πόνο σε διάφορες αρθρώσεις, όπως στα γόνατα, στις ποδοκνημικές ή ακόμη και στην πλάτη.

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Η διαδικασία θεραπείας στους ιδιοπαθείς δακτυλοβάμονες είναι κυρίως συντηρητική και περιλαμβάνει:

  • i) Υπενθύμιση για σωστή βάδιση.
  • ii) Φυσικοθεραπεία με εφαρμογή συγκεκριμένων τεχνικών έτσι ώστε το παιδί να εμπεδώσει το φυσιολογικό τρόπο βάδισης και να βελτιωθεί λειτουργικά. Σημαντικό ρόλο παίζει η εκτέλεση βασικών ασκήσεων στο σπίτι με τη βοήθεια των γονέων, με σχεδιασμό στρατηγικής βάδισης (με τη βοήθεια φυσικοθεραπευτή).
  • iii) Ναρθηκοποίηση. Έχει υψηλά ποσοστά επιτυχίας, όμως απαιτείται συνεργασία του ασθενούς.
  • iv) Εγχύσεις botox. Πολύ σημαντική είναι η συμβολή της βοτουλινικής τοξίνης (botox) στη θεραπεία των δακτυλοβαμώνων. Διενεργείται με υπερηχογραφική καθοδήγηση.

Σε σπάνιες περιπτώσεις θα χρειαστεί χειρουργική αποκατάσταση με επιμήκυνση του συμπλέγματος του γαστροκνημίου-υποκνημιδίου μυός και ναρθηκοποίηση.

Είναι πολύ σημαντικό να αναφερθεί ότι στη μεγάλη πλειοψηφία τους τα περιστατικά αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Το κλειδί της επιτυχίας είναι η σωστή συνεργασία ιατρού-φυσικοθεραπευτή-ασθενούς-γονέων.

Από Αγγελική Θεοδωρίδου 15 Νοεμβρίου 2023
Τι είναι η γαστρεντερίτιδα; Η γαστρεντερίτιδα είναι μια κοινή ασθένεια που προκαλεί ναυτία, εμέτους, διάρροιες και κοιλιακό άλγος. Συνήθως διαρκεί λίγες ημέρες και είναι ήπιας έως μέτριας βαρύτητας. Τα περισσότερα παιδιά αναρρώνουν στο σπίτι με κατάκλιση, κατανάλωση υγρών και κατάλληλη δίαιτα. Πιο συχνά προσβάλλονται τα βρέφη που δεν θηλάζουν και τα νήπια σε παιδικούς σταθμούς. Τι προκαλεί την γαστρεντερίτιδα; Η γαστρεντερίτιδα οφείλεται στην προσβολή του στομαχικού ή/και του εντερικού βλεννογόνου από λοιμογόνους παράγοντες (ιούς, βακτήρια ή παράσιτα) που προκαλούν φλεγμονή. Στα παιδιά, οι ιοί είναι η πιο κοινή αιτία γαστρεντερίτιδας. Ο ροταϊός προκαλεί τις περισσότερες περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας στα παιδιά. Σχεδόν όλα τα παιδιά θα εμφανίσουν γαστρεντερίτιδα από αυτόν τον ιό μέχρι τα 5 τους χρόνια. Ως γαστρεντερίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί και η τροφική δηλητηρίαση. Μπορεί να οφείλεται σε τρόφιμο μολυσμένο ή που δεν έχει μαγειρευτεί σωστά. Η τροφική δηλητηρίαση οφείλεται συνήθως σε μικρόβια ( σαλμονέλλα, κολοβακτηρίδιο κ.α) ή σε παράσιτα (λιστέρια, λάμβλια κ.α). Συνήθως η γαστρεντερίτιδα μεταδίδεται εύκολα από την άμεση επαφή μολυσμένου ατόμου με υγιές και συχνά εκδηλώνονται επιδημίες. Επιπλέον ένα παιδί μπορεί να νοσήσει αν: Έρθει σε επαφή με μολυσμένο αντικείμενο ή μολυσμένη επιφάνεια και στη συνέχεια αγγίξει το φαγητό ή το στόμα του. Μοιραστεί φαγητό με κάποιον που νοσεί. Διαβιεί με κάποιον που έχει μολυνθεί, ακόμη και αν το άτομο αυτό δεν νοσεί. Τέλος σε κάποιες περιοχές με κακή υγιεινή νερού, η νόσος μπορεί να μεταδοθεί μέσω μολυσμένου νερού. Ποια είναι τα σημεία και τα συμπτώματα της γαστρεντερίτιδας; Τα συνήθη συμπτώματα της γαστρεντερίτιδας είναι ο εμετός και η διάρροια. Πολλά παιδιά εμφανίζουν επίσης πυρετό. Υπάρχουν ωστόσο διάφοροι συνδυασμοί συμπτωμάτων και άρα τύποι γαστρεντερίτιδας. Πόνος στην κοιλιά και έμετοι για λίγα 24ωρα Πολλοί έμετοι, πόνος στην κοιλιά, σε 1-2 24ωρα διάρροιες Πόνος στην κοιλιά και διάρροιες Μόνο διάρροιες για πολλές μέρες ή εβδομάδες Όλα τα παραπάνω με ή χωρίς πυρετό. Όταν τα παιδιά έχουν πολλές διάρροιες ή εμέτους σε σύντομο χρονικό διάστημα εμφανίζουν απώλεια υγρών και ηλεκτρολυτών και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση. Η αφυδάτωση, αν δεν αντιμετωπισθεί κατάλληλα, μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς πολλές από τις φυσιολογικές λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού. Πώς γίνεται η διάγνωση της γαστρεντερίτιδας; Η διάγνωση της γαστρεντερίτιδας είναι κλινική με βάση τα συμπτώματα. Συνήθως δεν απαιτούνται εργαστηριακές εξετάσεις. Αν υπάρχει έντονο κοιλιακό άλγος και ιδιαίτερα αν δεν συνυπάρχει διάρροια, η κλινική εξέταση θα πρέπει να αποκλείσει χειρουργικές καταστάσεις που υποδύονται τη γαστρεντερίτιδα και κυρίως τη σκωληκοειδίτιδα. Εάν ένα παιδί έχει επηρεασμένη γενική κατάσταση ή έχει αίμα ή βλέννη στα κόπρανα, μπορεί να χρειαστούν αιματολογικές εξετάσεις ή εξέταση κοπράνων για να διαπιστωθεί αν υπάρχει αφυδάτωση και να διερευνηθεί ο πιθανός αιτιολογικός παράγοντας. Πώς αντιμετωπίζεται η γαστρεντερίτιδα; Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τη γαστρεντερίτιδα και τα περισσότερα παιδιά μπορούν να θεραπευτούν στο σπίτι. Το παιδί με γαστρεντερίτιδα πρέπει να παραμείνει ενυδατωμένο με σταδιακή αναπλήρωση υγρών. Τα παιδιά με πιο σοβαρή αφυδάτωση μπορεί να χρειαστούν θεραπεία στα επείγοντα περιστατικά ή στο νοσοκομείο. Το συνηθέστερο λάθος που γίνεται κατά την αντιμετώπιση των εμέτων (λόγω του φόβου της αφυδάτωσης) είναι αμέσως μετά τον εμετό να δίνουμε στο παιδί να πιει νερό ή άλλα υγρά και μάλιστα σε μεγάλη ποσότητα. Η χορήγηση νερού ή άλλης τροφής θα πρέπει να αρχίσει περίπου 2 ώρες μετά τον τελευταίο έμετο. Προτείνεται η ενυδάτωση να γίνεται σταδιακά και με πολύ μικρές ποσότητες (πρακτικά δίνουμε ένα κουταλάκι του γλυκού κάθε 3-5 λεπτά για τις επόμενες 2-3 ώρες). Ιδανικά αν το βρέφος ή το νήπιο είναι δεκτικό προτείνεται αντί νερού η χορήγηση ηλεκτρολυτικού διαλύματος (στα φαρμακεία κατόπιν συνεννόησης με τον παιδίατρο). Γενικά τις πρώτες ώρες δεν συστήνεται η χορήγηση στερεάς τροφής για να επιτρέψουμε στο στομαχικό βλεννογόνο να ανακάμψει και να σταματήσουν οι έμετοι. Η επανασίτιση γίνεται με μικρές ποσότητες στην αρχή υγρών και κατόπιν στερεών τροφών τουλάχιστον για ένα 24ωρο. Συχνό λάθος πχ η χορήγηση μεγάλης ποσότητας νερού κατά τη διάρκεια της νύχτας (επειδή το παιδί διψάει και κλαίει) που οδηγεί σε εκ νέου ενεργοποίηση των εμέτων. Μετά τις πρώτες ώρες, μπορούμε να ξεκινήσουμε στο παιδί ελαφρά διατροφή, όπως κοτόσουπα, ρύζι, ζυμαρικά, γιαούρτι, πατάτα, καρότο, φρυγανιές, κράκερς, ψωμί, κασέρι, μήλο, μπανάνα αποφεύγοντας τα υπόλοιπα φρούτα, τα λαχανικά και τα όσπρια. Να σημειωθεί ότι τροφές με πολλά λιπαρά ή ζάχαρη μπορούν να επιδεινώσουν τις διάρροιες. Σε περιπτώσεις με έντονο διαρροϊκό σύνδρομο, προτείνεται η αποχή από το γάλα ιδιαίτερα σε νήπια άνω των 2 ετών γιατί συχνά οι γαστρεντερίτιδες προκαλούν προσωρινή δυσανεξία στη λακτόζη. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν προτείνονται γάλατα ελεύθερα λακτόζης. Για βρέφη και νήπια που θηλάζουν, ο μητρικός θηλασμός συνεχίζεται κανονικά. Σε 2-3 24ωρα και εφόσον η γενική κατάσταση του παιδιού είναι καλή, θα πρέπει να επανέλθουμε στην φυσιολογική διατροφή του. Αν η γενική κατάσταση του παιδιού δεν έχει βελτιωθεί, θα πρέπει να υπάρχει εκ νέου επικοινωνία με τον παιδίατρο. Εφόσον υπάρχει πυρετός, μπορεί να χορηγηθεί παρακεταμόλη ή ιβουπροφαίνη. Αν οι έμετοι δεν το επιτρέπουν, ο πυρετός μπορεί να αντιμετωπισθεί με πρακτικά μέσα (κομπρέσες, χλιαρό μπάνιο). Δεν δίνουμε αντιεμετικά ή αντιδιαρροϊκά φάρμακα στα παιδιά, εκτός αν συστηθεί από τον παιδίατρό σας. Το παιδιά παραμένουν εκτός σχολείου ή παιδικού σταθμού μέχρι να περάσουν τουλάχιστον 24 ώρες χωρίς εμετούς ή πυρετό και να έχουν βελτιωθεί οι διάρροιες. Πότε πρέπει το παιδί να εξετασθεί από τον παιδίατρο; Όταν: Δεν μπορεί να καταναλώσει υγρά για αρκετές ώρες. Δεν αποβάλλει αρκετά ούρα (περισσότερο από 4-6 ώρες για βρέφη και 6-8 ώρες για τα μεγαλύτερα παιδιά). Έχει σημάδια αφυδάτωσης, όπως κλάμα με λίγα ή καθόλου δάκρυα, ξηροστομία ή σκασμένα χείλη, αίσθημα ζάλης, υπνηλία. Έχει υψηλό πυρετό (πάνω από 39). Έχει αίμα στα κόπρανα ή στον εμετό. Εμφανίζει εμέτους για περισσότερες από 24 ώρες ή οι διάρροιες δεν βελτιώνονται μετά από αρκετές ημέρες. Η βαριά αφυδάτωση είναι πιο πιθανό να συμβεί σε βρέφη κάτω των έξι μηνών, πρόωρα ή χαμηλού βάρους, σε βρέφη που δεν θηλάζουν, σε βρέφη με πολλούς εμέτους και σε βρέφη με περισσότερα από 6 επεισόδια έντονης διάρροιας στο 24ωρο. Μπορεί να προληφθεί η γαστρεντερίτιδα; Η γαστρεντερίτιδα είναι ιδιαίτερα μεταδοτική νόσος. Ο καλύτερος τρόπος για να προληφθεί η ασθένεια είναι ο περιορισμός της εξάπλωσης των αιτιολογικών παραγόντων: Ο πιο σημαντικός τρόπος αποφυγής της μετάδοσης είναι η εκπαίδευση της υγιεινής των χεριών. Τα χέρια θα πρέπει να πλένονται για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα με σαπούνι και νερό. Το πλύσιμο των χεριών επιβάλλεται ιδιαίτερα μετά τη χρήση του μπάνιου και πριν από την προετοιμασία ή την κατανάλωση φαγητού. Άλλος τρόπος αποφυγής της μετάδοσης είναι η απολύμανση των επιφανειών ιδιαίτερα στους παιδικούς σταθμούς με ένα καθαριστικό που σκοτώνει ιούς και βακτήρια. Όσον αφορά στην τροφική δηλητηρίαση, ακολουθούμε τις οδηγίες για την ασφάλεια των τροφίμων για να αποφύγουμε την είσοδο βακτηρίων και ιών σε τρόφιμα και ποτά.  Ο έγκαιρος εμβολιασμός των βρεφών με όλα τα συνιστώμενα εμβόλια είναι ένα σημαντικό προληπτικό μέτρο για την προφύλαξη και για την γαστρεντερίτιδα (το εμβόλιο έναντι του ροταϊού προστατεύει από τη νόσο σε ποσοστό πάνω από 90%).
Βήχας
Από Αγγελική Θεοδωρίδου 24 Οκτωβρίου 2022
Ο βήχας είναι ένα από τα συχνότερα συμπτώματα για το οποίο απευθύνονται οι γονείς στον παιδίατρο, ιδιαίτερα για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας και κατά τους χειμερινούς μήνες.
ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΩΝ ΒΡΕΦΩΝ
Από Αγγελική Θεοδωρίδου 15 Σεπτεμβρίου 2022
Πόσο ύπνο χρειάζεται ένα βρέφος μέχρι τον 1ο χρόνο; Πού πρέπει να κοιμάται ένα νεογνό/βρέφος; Τι είναι το σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου των βρεφών (Sudden Infant Death Syndrome, SIDS);
Περιστατικά-οξείας-ηπατίτιδας-άγνωστης-αιτιολογίας-στα-παιδιά
Από Αγγελική Θεοδωρίδου 28 Απριλίου 2022
Από την 1η Ιανουαρίου 2022 έχουν καταγραφεί στο Ηνωμένο Βασίλειο 114 περιπτώσεις οξείας ηπατίτιδας αδιευκρίνιστης αιτιολογίας, που εντοπίστηκαν σε παιδιά ηλικίας κάτω των 16 ετών.
Βρεφικοί κολικοί ή κολικοί 1ου τριμήνου
Από Αγγελική Θεοδωρίδου 10 Φεβρουαρίου 2022
Οι κολικοί 1ου τριμήνου αποτελούν την χωρίς εμφανή οργανική αιτία κλινική οντότητα που χαρακτηρίζεται από έντονο κλάμα ή ανησυχία τουνεογνού/βρέφους και διαρκεί περισσότερο από 3 ώρες την ημέρα,τουλάχιστον 3 ημέρες την εβδομάδα και για πάνω από 3 εβδομάδες.
Οξεία μέση ωτίτιδα στα παιδιά
Από Αγγελική Θεοδωρίδου 1 Φεβρουαρίου 2022
Οξεία μέση ωτίτιδα ονομάζουμε την οξεία φλεγμονή του μέσου ωτός που έχει ως συνέπεια τη συλλογή υγρού ή πυώδους εκκρίματος στο τμήμα του αυτιού που βρίσκεται πίσω από την τυμπανική μεμβράνη.
Αντιμετώπιση της λειτουργικής δυσκοιλιότητας
Από Αγγελική Θεοδωρίδου 22 Ιανουαρίου 2022
Με τον όρο λειτουργική δυσκοιλιότητα στην παιδική ηλικία αναφερόμαστε στην οικειοθελή κατακράτηση των κοπράνων μετά από τον αποκλεισμό υποκείμενου οργανικού νοσήματος.
Από Αγγελική Θεοδωρίδου 2 Δεκεμβρίου 2021
1. Μπορεί το παιδί μου (5 -11 ετών) να κάνει το εμβόλιο έναντι της COVID-19; 2. Είναι οι παρενέργειες του εμβολίου COVID-19 οι ίδιες και στα παιδιά; 3. Άρα, πρέπει να εξετάσω το ενδεχόμενο να εμβολιάσω το παιδί μου για την COVID-19;
Στάσεις-θηλασμού
Από Αγγελική Θεοδωρίδου 2 Δεκεμβρίου 2021
Το νεογέννητο ήδη από τη στιγμή του τοκετού είναι σε θέση να αναζητήσει το μαστό της μητέρας και να καταφέρει ενστικτωδώς να κάνει τις πρώτες θηλαστικές κινήσεις.
Ο ρόλος της βιταμίνης D στα παιδιά
Από Αγγελική Θεοδωρίδου 30 Νοεμβρίου 2021
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ D ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑΗ βιταμίνη D είναι μια λιποδιαλυτή βιταμίνη ζωτικής σημασίας για τον ανθρώπινο οργανισμό. Ρυθμίζει τα επίπεδα του φωσφόρου κα
Περισσότερα Άρθρσ
Share by: